بیا آفتاب

نترس

هنوز آفتاب را می پرستند بعضی ها

نمی خورند

مثل مغز همسایه مان

و نمی شکنند

مثل دل همسایه مان

و له نمی کنند

مثل غرور همسایه مان .

بیا نترس بیکار نمی مانی

مثل پسر همسایه مان

تا گریه کنی

مثل پدر همسایه مان

و با اشک هایت دل بسوزانی

مثل مادر همسایه مان.

بیا و از این ابر ها دل بکن

مثل همسایه مان که از دنیا دل بریده است

و خواب دریغ های قشنگ می بیند .